طـراحی

برچسبها :
طراح گرافیست –
طراح گرافیک چیست ؟
طراح گرافیک کیست ؟
گرافیست –
گرافیست ایرانی چه کسی است ؟
گرافیست چیست ؟
گرافیست کیست ؟
گرافیک

 

 

 

 

 

طراح گرافیست کیست؟

سال ها پیش (نه خیلی دور، مثلاً همین ۱۵ ۱۰ سال پیش) طراح گرافیست هنرمندی بود که برای انجام بصری سفارشی مشخص، ابتدا سعی می کرد شناخت مناسبی از موضوع سفارش به دست بیاورد، سپس بسته به توانایی های ذهنی خود و یا با مشورت همکاران دیگری که احتمال داشت وجود داشته باشند، به ایده ای در مورد سفارش دست پیدا کند، آنگاه با یافتن و ترکیب تصاویری مناسب آن ایده را تبدیل به یک فضای بصری درخور تبدیل کند و نهایتاً کار را با یک لی اوت حساب شده به پایان برساند.

در تمام این مراحل هنرمند طراح اتودها و پیش طرح های متفاوتی را می ساخت و در مرحله انجام، بسته به توانایی های اجرایی خود آن پیش طرح ها را می پروراند. تمام این فعالیت ها مجموعه ای از تخصص را نیاز داشت که برای کسب کردن آن به زمان و ممارست در آموختن احتیاج بود. هر کس به صرف اینکه می توانست مجری خوبی برای ساختن آن ایده باشد گرافیست به حساب نمی آمد.

طراحی گرافیک مجموعه ای از همه این توانایی ها بود و امضای طراح گرافیک مشخصه آنکه صاحب اثر واجد این همه توانایی ها است. در آن دوره ابزارهای اجرا برحسب توانایی ها، نیازها و حتی دلبستگی های طراح انتخاب و یا بعضاً ساخته می شد.

طراحی و بازاریابی

{ پست شده در ۲۴ اسفند ۱۳۹۱ توسط مدیر سایت }

رونق و رواج طراحی در دهه ۱۹۸۰ آشکارا بیان گر نقش آن در سیاست گذاری شرکت ها بود. تا آغاز دهه ۱۹۸۰ بسیاری از کالاهای مصرفی از نظر فنی تکامل یافته بودند؛ به طوری که غالباً دو محصول با قیمت مشابه از حیث مرغوبیت با یکدیگر همسان بودند. در این شرایط تنها چاره کمپانی ها برای رقابت در بازار متمایز ساختن محصولات از طریق طراحی بود.

در امور بازرگانی، طراحی بیش از پیش به بخشی جدایی ناپذیر از هویت شرکت ها تبدیل گردید: محصولات، علاوه بر منزلت مصرف کنندگان مبین وجهه شرکت ها نیز بودند. هر چند بسیاری از شرکت ها هرگز از سیاستی ویژه جهت ابداع طرح های خاص خود پیروی نکردند ولی با جلوه های پررنگ و لعاب و بیرون از عادت و عرف، از راهی میان بر با اکتساب این وجهه اجتماعی صورت تحقق بخشیدند. آنان به عنوان یک ترفند بازاریابی ممکن بود نام یک طراح را به یک محصول منتسب کنند. سازندگان برای جذب سلیقه ظاهراً نامحدود عامه، نقوش، نماها، سطوح و جزئیات خاصی را به محصولاتی می افزودند که بدون این خصوصیات از نظر فنی همانند بودند.

عناصر اصلی طراحی

{ پست شده در ۲۱ اسفند ۱۳۹۱ توسط مدیر سایت }

فضا

   نخستین عنصر اساسی مورد نیاز در هر شکلی از هنر یا آفرینش طرح، فضا است. فضا بخشی است که که برای آفرینش طرح مطلوب است. فضا از سه بعد اصلی تشکیل شده است، طول (درازا)، پهنا و بلندی، که دو بعد به طور هم زمان به کار می رود. برای افزایش فضا، با به کارگیری عناصر اساسی طراحی، «فریب عمق» را می توان به وجود آورد.

 ▪ رنگ

   رنگ ها بخش مهمی در هر طرح هستند، چون به طرح هویت و وجود می بخشند. رنگ های به کار رفته در هنر به بازتاب یا شکست نور محدود نمی شوند، اما رنگ های واقعی نقاشی هستند و سایه ها برای جذاب کردن طرح به کار می روند. برای ایجاد بخش های جداگانه ی طرح یا جذاب کردن همه ی بخش های هنری، سه گونه رنگ وجود دارد. اولین، دومین و سومین رنگ که تفاوت های زیادی در آن ها وجود دارد. به طور معمول، ترکیب به کار رفته کنتراست (هم سنجی) دارند تا طرح را جذاب کنند. یکی از زیر عنصرها که رنگ را دربرمی گیرد، «ارزش» است، که تفاوت میان روشنایی و تیرگی سایه را معین می کند.

 ▪ خط

   هنگامی که طرحی را شروع می کنیم، آغازی دارد که به عنوان نقطه شناخته می شود. سپس، این نقطه به خط می انجامد که به نام مسیر آن نقطــه توصیف می شود. خط ها با حرکت های پیوسته ی این نقطه ها ادامه می یابد که به آفــرینش شکل های گوناگونــی می انجامد که از این خط به وجود می آید. بسته به درازا (طول)، مسیر و ضخامت آن ها، خط ها به عنوان عناصر اساسی طرح گرافیکی هستند. شکل های گوناگونی از این خط ها وجود دارند و به این نام ها است: افقی، قطری (مورب)، عمودی، موج دار، موازی و زیگزاگ.

 ▪ شکل

   همان گونه که در بالا یادآوری شد، هر شکلی که در طرحی به وجود می آید، از یک خط آغاز می شود. شکل ها با رنگ نیز به وجود می آیند. ارزشی که در مفهوم دیداری شکل مطلوب تفاوتی را ایجاد می کند. یکی از مهم ترین اصول در این عنصر این است که شکلی که می آفرینید مانند طرح یا تصویر شما، «شکل مثبت» و فضای پیرامون این شکل «شکل منفی» نامیده می شود. هر دوی این ها به یکدیگر وابسته اند و بدون هم کامل نیستند.

 ▪ شالوده

   شالوده به عنوان حس اضافه ای توصیف می شود که به طرح داده شده می شود. معنی دقیق شالوده ویژگی فضایی هر جسم است مانند زبری، نرمی، سختی، کرک دار و مانند آن است. مانند اجسام واقعی، طرح نیز ویژگی فضایی دارد که طبیعت آن ها را توصیف می کنند (حس اضافه). این شالوده به کار می رود تا به کمک رنگ، ارزش، شکل ها و فضا، به طرح واقعیت داده و نمای ویژه ای را به آن بدهد. بنابراین، شالوده ی طرح در یک نقاشی درونی هنگامی تعیین می شود که این بخش از هنر آماده باشد